Algemeen

Babam İsmail Güngör, doksan yıl önce bir Mayıs ayında dünyaya geldi.İçinde bulunduğumuz Aralık ayının, Şeb-i Arûs haftasında da aramızdan ayrıldı. Ben henüz yedi yaşındayken, çalışıp para kazanmak için Hollanda’ya geldi. On yıl boyunca babamı yalnızca yaz tatillerinde, bir ay süreyle görebildim. On yedi yaşıma geldiğimde ise aile birleşimi kapsamında annem ve kardeşlerimle birlikte Hollanda’ya göç […]

Tecrübenin, emeğin, alın terinin ve kurumsal hafızanın kıymetini bilen dostlarım hatırlayacaklardır. İki dönem önce Lahey Büyükelçimizin ilk 100 gününü, “56. Amsterdam Tartışmaları” programında değerlendirmiştik. Rotterdam’da HABER Gazetesi stüdyolarında da Sayın Şaban Dişli’yi konuk etmiştik. Bu günlerde de şimdiki Lahey Büyükelçimizin Hollanda’daki ilk 100 günü geride kalmak üzere. Bu süreci, aidiyet duymaktan onur duyduğum ve iki

Semerkant–Buhara Tren Yolculuğu ve bir fikri yeniden kurmaya davet… Başkanım, Emir Timur’un, Uluğ Bey’in, Kusem İbn Abbas’ın ve İmam Maturidi’nin şehri Semerkant’tan ayrılmak doğrusu kolay olmadı. İnsan, böyle bir şehrin havasına, ruhuna ve tarihine kısa sürede uyum sağlıyor. Semerkant tren istasyonu da en az şehir kadar düzenli, bakımlı ve modern. Taşkent–Semerkant hattındaki trene kıyasla Semerkant–Buhara

Göç, bilindiği gibi günümüzün en çok tartışılan ama en az anlaşılan konularından biri. Kamuoyunda göç üzerine yürütülen tartışmalarda fikirler ve rakamlar havada uçuşuyor. Hollanda ve diğer Avrupa ülkelerinde seçim süreçlerinde, hatta hükümet kurma görüşmelerinde göç her zaman masanın en kritik başlıklarından biri olmayı sürdürüyor. Peki, gerçekte göç hakkında ne biliyoruz? Merkezi Hollanda’nın De Bilt kasabasında