Önümde üç ayrı şehrengizi kitabı var: Artvin Şehrengizi, Karaman Şehrengizi ve Hatay Şehrengizi. Eserlerin yazarı, doksan yaşına merdiven dayamış, azimli ve bir o kadar da enerji dolu bir gönül insanı: Kâmil Uğurlu. Masamda yan yana duran bu üç eser tesadüfen bir araya gelmedi. Öyle inanıyorum ki, bu kitapların bana bir mesajı var. Hatta belki de
Hollanda toplumunun bir parçası olan Faslılar, üç dört gündür sevinçli. Hollanda medyasında yer alan, “Fas, Hollanda’dan önce kadın bir başbakana sahip oldu.” başlıklı haberler, bu mutluluğu daha da artırdı. Faslıların bu hali, ister istemez onlarla aşağı yukarı aynı kaderi paylaşan Hollanda Türklerini de etkiliyor. Zira Faslılar da Türkler gibi 1960’lı yılların ortalarında Hollanda’ya geldiler. Türklerle
Türk Dünyası’nı yalnızca geniş bir coğrafya olarak görmek, kanaatimce bu büyük kavramı anlamak için yeterli değildir. Türk Dünyası; ortak tarihimizin, kültürümüzün, hafızamızın, inanç ve medeniyet birikimimizin oluşturduğu büyük bir gönül coğrafyasıdır. Bu coğrafyanın farklı bölgelerinde yaşayan insanları birbirine bağlayan ise sadece sınırlar, devletler veya kurumlar değil; ortak hafıza ve gönül bağlarıdır. Ganira Paşayeva’yı düşündüğümde, Türk
Amsterdam Üniversitesi’nde Hollandaca dil kursuna devam ettiğim yıllardı. Aynı zamanda Hollanda Türk Dernekleri Federasyonu’nun faaliyetlerine katılıyordum. Federasyon yönetim kurulundan Cengiz Özdemir, Ahmet Evsen ve Hikmet Yıldızeli ile birlikte T.C. Lahey Büyükelçisi Filiz Dinçmen’i ziyaret ettik. Bu ziyaret, Hollanda’da T.C. Dışişleri Bakanlığı mensuplarıyla üst düzeydeki ilk temasım sayılır. Türkiye’de 12 Eylül askeri darbesi olmuştu. Büyükelçi Dinçmen,