Algemeen

Buhara’ya girince zihnimde canlanan düşünceler… Bir önceki mektubumda Semerkant ile Buhara arasında yaptığımız tren yolculuğunu paylaşmıştım başkanım. Bu satırları ise, “Doğu’nun Medinesi” ve “Kubbetü’l-İslâm” olarak anılan; Alp Er Tunga’dan İbn Sînâ’ya, Yedi Pirler’den Şah-ı Nakşibend’e uzanan derin bir Türk-İslâm hafızasını içinde taşıyan Buhara’dan yazıyorum. Tren istasyonundan kalacağımız otele doğru yol alırken hem etrafıma bakıyor hem […]

Yirminci yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’ya yönelik Türk göç hareketini inceleyenler, Nermin Abadan Unat ismini mutlaka hatırlayacaktır. Çünkü Unat, özellikle Türk göçü üzerine doktora ve lisans çalışması yapanların başta olmak üzere, bilim insanlarının, akademisyenlerin, araştırmacıların ve öğrencilerin ilk başvurdukları temel kaynaktır. Naçizane ben de çalışmalarımda Unat’ın eserlerinden yararlandım. Henüz yayımlanmamış olan, “Günümüzde Batı Avrupa Türkleri” (2025)

Babam İsmail Güngör, doksan yıl önce bir Mayıs ayında dünyaya geldi.İçinde bulunduğumuz Aralık ayının, Şeb-i Arûs haftasında da aramızdan ayrıldı. Ben henüz yedi yaşındayken, çalışıp para kazanmak için Hollanda’ya geldi. On yıl boyunca babamı yalnızca yaz tatillerinde, bir ay süreyle görebildim. On yedi yaşıma geldiğimde ise aile birleşimi kapsamında annem ve kardeşlerimle birlikte Hollanda’ya göç

Tecrübenin, emeğin, alın terinin ve kurumsal hafızanın kıymetini bilen dostlarım hatırlayacaklardır. İki dönem önce Lahey Büyükelçimizin ilk 100 gününü, “56. Amsterdam Tartışmaları” programında değerlendirmiştik. Rotterdam’da HABER Gazetesi stüdyolarında da Sayın Şaban Dişli’yi konuk etmiştik. Bu günlerde de şimdiki Lahey Büyükelçimizin Hollanda’daki ilk 100 günü geride kalmak üzere. Bu süreci, aidiyet duymaktan onur duyduğum ve iki