Algemeen

Yirminci yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’ya yönelik Türk göç hareketini inceleyenler, Nermin Abadan Unat ismini mutlaka hatırlayacaktır. Çünkü Unat, özellikle Türk göçü üzerine doktora ve lisans çalışması yapanların başta olmak üzere, bilim insanlarının, akademisyenlerin, araştırmacıların ve öğrencilerin ilk başvurdukları temel kaynaktır. Naçizane ben de çalışmalarımda Unat’ın eserlerinden yararlandım. Henüz yayımlanmamış olan, “Günümüzde Batı Avrupa Türkleri” (2025) […]

Babam İsmail Güngör, doksan yıl önce bir Mayıs ayında dünyaya geldi.İçinde bulunduğumuz Aralık ayının, Şeb-i Arûs haftasında da aramızdan ayrıldı. Ben henüz yedi yaşındayken, çalışıp para kazanmak için Hollanda’ya geldi. On yıl boyunca babamı yalnızca yaz tatillerinde, bir ay süreyle görebildim. On yedi yaşıma geldiğimde ise aile birleşimi kapsamında annem ve kardeşlerimle birlikte Hollanda’ya göç

Tecrübenin, emeğin, alın terinin ve kurumsal hafızanın kıymetini bilen dostlarım hatırlayacaklardır. İki dönem önce Lahey Büyükelçimizin ilk 100 gününü, “56. Amsterdam Tartışmaları” programında değerlendirmiştik. Rotterdam’da HABER Gazetesi stüdyolarında da Sayın Şaban Dişli’yi konuk etmiştik. Bu günlerde de şimdiki Lahey Büyükelçimizin Hollanda’daki ilk 100 günü geride kalmak üzere. Bu süreci, aidiyet duymaktan onur duyduğum ve iki

Semerkant–Buhara Tren Yolculuğu ve bir fikri yeniden kurmaya davet… Başkanım, Emir Timur’un, Uluğ Bey’in, Kusem İbn Abbas’ın ve İmam Maturidi’nin şehri Semerkant’tan ayrılmak doğrusu kolay olmadı. İnsan, böyle bir şehrin havasına, ruhuna ve tarihine kısa sürede uyum sağlıyor. Semerkant tren istasyonu da en az şehir kadar düzenli, bakımlı ve modern. Taşkent–Semerkant hattındaki trene kıyasla Semerkant–Buhara