Ege Emre, ailesi ve beraberindekiler, şehir merkezinde kapanmak üzere olan bir balıkçı restoranının terasına otururlar. Patates kızartması ve balık siparişi verirler. Bu arada önden gelen kaliteli zeytinyağına biraz karabiber ekleyip ekmek banarak açlıklarını biraz olsun giderirler. Oturdukları terasın hemen yanı başında, Alman mimar Jürgen Mayer tarafından yapılan ve Sevilla’nın modern yönünü anlatan bir sanat eseri
Önümde üç ayrı şehrengizi kitabı var: Artvin Şehrengizi, Karaman Şehrengizi ve Hatay Şehrengizi. Eserlerin yazarı, doksan yaşına merdiven dayamış, azimli ve bir o kadar da enerji dolu bir gönül insanı: Kâmil Uğurlu. Masamda yan yana duran bu üç eser tesadüfen bir araya gelmedi. Öyle inanıyorum ki, bu kitapların bana bir mesajı var. Hatta belki de
Hollanda toplumunun bir parçası olan Faslılar, üç dört gündür sevinçli. Hollanda medyasında yer alan, “Fas, Hollanda’dan önce kadın bir başbakana sahip oldu.” başlıklı haberler, bu mutluluğu daha da artırdı. Faslıların bu hali, ister istemez onlarla aşağı yukarı aynı kaderi paylaşan Hollanda Türklerini de etkiliyor. Zira Faslılar da Türkler gibi 1960’lı yılların ortalarında Hollanda’ya geldiler. Türklerle
Türk Dünyası’nı yalnızca geniş bir coğrafya olarak görmek, kanaatimce bu büyük kavramı anlamak için yeterli değildir. Türk Dünyası; ortak tarihimizin, kültürümüzün, hafızamızın, inanç ve medeniyet birikimimizin oluşturduğu büyük bir gönül coğrafyasıdır. Bu coğrafyanın farklı bölgelerinde yaşayan insanları birbirine bağlayan ise sadece sınırlar, devletler veya kurumlar değil; ortak hafıza ve gönül bağlarıdır. Ganira Paşayeva’yı düşündüğümde, Türk